Νομίζω ότι κι ο τροχός πρέπει να φαινόταν μεγάλη …ανοησία, ένα δευτερόλεπτο πριν ανακαλυφθεί.

Φαντάζομαι τον αρχαίο ημών πρόγονο να σκέφτεται: «Ωραία, ε και που δεν έχει γωνίες αυτή η πέτρα, τι έγινε; Σιγά την ανακάλυψη! Άσε που άμα τσουλήσει ποιος τη σταματάει… Μήπως μωρέ να ανακαλύψω κάτι άλλο; Ποιος θα το πάρει αυτό, έτσι βαρύ που είναι;».

Ευτυχώς για τον Άνθρωπο ο Τροχός Ανακαλύφθηκε.

Κι έτσι …κύλησε «ο τροχός κι η ιστορία».

Και ξέρετε, αυτό το αναθεματισμένο δευτερόλεπτο πριν τη σύλληψη της ιδέας, μπορεί να είναι και ο μεγαλύτερος εχθρός της.

Αυτό το δευτερόλεπτο της αυτοκριτικής, του φόβου της απόρριψης από την κοινωνία, η έλλειψη του δοκιμασμένου, του σίγουρου, η ανησυχία του ότι «τίποτε δεν προχωρά σ’ αυτόν τον τόπο, τι πάμε να κάνουμε» κάνει την ιδέα σου να μοιάζει με αστείο και μάλιστα από εκείνα που δεν γέλασε κανείς.

Για καλή μας, όμως, διαδικτυακή τύχη, μία ομάδα τρελών πολιτών, εκείνο το κρίσιμο δευτερόλεπτο …αμέλησαν να ξανασκεφτούν την ιδέα τους κι έτσι …γεννήθηκε το deb8!

Μια φαινομενικά μικρή, ύπουλη ιδεούλα, με μεγάλη επιθετικότητα και όπως φαίνεται μεγάλη διασπορά!

Τόση όση και η ανάγκη του κόσμου να μιλήσει στους πολιτικούς. Να ρωτήσει, να πιέσει, να ζορίσει, να κατευθύνει, να διαμαρτυρηθεί.

Να δείξει ότι δεν είναι ο Άγνωστος Πολίτης που σε λίγο θα του πρέπει μνημείο αντίστοιχο του Άγνωστου Στρατιώτη. Ότι όλοι μας είμαστε συγκεκριμένοι κι όχι στατιστική.

Να δείξει ότι είναι εδώ. Ότι έχει όνομα, επίθετο, λόγο, παράλογο, μικρό μισθό, μεγάλο όνειρο. Ότι έχει πρόσωπο, ερωτήσεις, απαντήσεις. Ότι έχει νεύρα ότι έχει βαρεθεί, ότι ξαναπροσπαθεί κι ότι επιτέλους έχει μία ευκαιρία να μιλήσει. Κατευθείαν, χωρίς Μέσα και Μεσάζοντες.

Μεγάλη η συγκίνηση να βλέπεις τον κόσμο ακόμα κι αν βουλιάζει στην ξεφτίλα, να θέλει να μιλήσει, να επικοινωνήσει κι όλα αυτά δημοκρατικά.

Φαίνεται ακόμα προσπαθεί να το παλέψει με τους κυβερνητάδες του. Γιατί ο Έλληνας την αγαπά την πολιτική. Τη γέννησε και την πονά κι αν κάνει πώς συνέχεια την πιστεύει δεν είναι από ασυλλογισιά είναι γιατί κι ο ίδιος είναι πολιτικός άνθρωπος και το τιμάει.

Και πάντα θα βρίσκει τρόπους να κάνει πολιτική, γιατί αυτός την ανακάλυψε, αυτός την τσούλησε, αυτός τη θέριεψε… κι ας λέει πάντα 1 δευτερόλεπτο πριν την κάλπη ότι …είναι η τελευταία φορά.

Μαρία Καψάλη

Διαφημίστρια